عضو شوید


نام کاربری
رمز عبور

:: فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع

نام کاربری
رمز عبور
تکرار رمز
ایمیل
کد تصویری
براي اطلاع از آپيدت شدن وبلاگ در خبرنامه وبلاگ عضو شويد تا جديدترين مطالب به ايميل شما ارسال شود



تاریخ : چهار شنبه 5 شهريور 1398
بازدید : 670
نویسنده : فسیل شناس

رسم ستون چینه شناسی و فسیل شناسی

توسط فوق لیسانس زمین شناسی.برای دریافت شرایط کاری و قیمت به آدرس ایمیل های زیر ایمیل بزنید.و یا از ساعت 17 به بعد با شماره 09358547794 تماس حاصل فرمایید
m.fakhr81@yahoo.com
mory1360@gmail.com



:: موضوعات مرتبط: رسم ستون چینه شناسی و فسیل شناسی , ,
:: برچسب‌ها: رسم ستون فسیل شناسی , رسم ستون فسیل , رسم ستون فسیل شناس , رسم ستون چینه , رسم ستون چینه شناسی , چینه شناس , فسیل شناس , فسیل شناسی , رشته فسیل شناسی , رشته چینه شناسی , رشته زمین شناسی , فسیل شناس سرشناس , کار فسیل شناسی , فسیل ها , گونه های فسیلی , جنس های فسیلی , انواع فسیل ها , فسیلی , چینه , چینه ای , stratigraphic column , Fossils column , Fossils , Fossilscolumn , stratigraphic ,
تاریخ : شنبه 13 آبان 1396
بازدید : 4
نویسنده : فسیل شناس

نتایج ارزیابی‌های تازه باستان‌شناسان نشان می‌دهند که بزرگترین دایناسور تاریخ، ۱۲۲ فوت طول داشته است و وزنش هم اندازه یک فروند هواپیمای بوئینگ ۷۳۷ بوده است و این تازه وزن دایناسوری بوده که به طور کامل رشد نکرده و در صورت رشد کامل، وزن افزایش هم یافته است. 

 
به گزارش آفتاب‏‎نیوز؛ دانشمندان با پیدا کردن مهره و استخوان‌های ران این دایناسور در سال ۲۰۱۳ میلادی، فکر می‌کنند که فسیل‌ها دستکم به شش تیتانوساروس یا دایناسور علفخوار مختلف تعلق داشته‌اند. 
 
بررسی‌ها نشان می‌دهند که وزن این دایناسور ۷۶ تن و طول آن ۳۷ متر بوده است. این دایناسور در منطقه‌ای سیلابی زندگی می‌کرده است و در آنجا پس از گیر افتادن در گل و لای و ماسه از بین رفته است. 
 
محققان این دایناسور را Patagotitan نامگذاری کرده‌اند؛ چرا که در منطقه پاتاگونین زندگی می‌کرده است و بقایایش یافت شده و کلمه تیتان نیز در یونانی به معنای بزرگ است. 
 
فسیل این دایناسور در آرژانتین کشف شده است.

تاریخ : شنبه 13 آبان 1396
بازدید : 4
نویسنده : فسیل شناس

بر اساس اعلام ژورنال تخصصی Historical Biology، کشف اخیر دایناسورهای دو انگشتی در ایران چهارمین نوع یافته‌ها در سطح دنیا به شمار می‌رود. این اکتشاف توسط دکتر نصرالله عباسی - دانشیار گروه زمین‌شناسی دانشگاه زنجان - با همکاری پروفسور لیدا زینگ از دانشگاه علوم زمین پکن و پروفسور مارتین لوکلی از دانشگاه کلرادو با بررسی رسوبات ژوراسیک میانی منطقه بلده استان مازندران انجام شده است.

 
نصرالله عباسی - زمین شناس و متخصص فسیل‌های مهره‌دار - از تداوم این اکتشاف‌ها خبر می‌دهد و می‌گوید: کشف این رد پاها در منطقه البرز مرکزی توسط من و یکی از همکارانم در دانشگاه تربیت مدرس و در زمان دو سال پیش صورت گرفت که پس از انتشار نتایج آن علاقه چینی‌ها به این موضوع جلب شد. پس از پژوهش در منطقه بلده شهر نور و با همکاری چینی‌ها توانستیم به رد پای این دایناسور دو پا برسیم که قدمت آن مربوط به دوره ژوراسیک میانی است.
 
او با اشاره به اینکه رد پاهای کشف شده ابعاد مختلفی دارند، بیان می‌کند: به علت اینکه رد دو انگشت روی خاک حک شده است و یکی از انگشتان پیراپرنده‌ها به صورت حلقه و رو به بالاست به این نتیجه رسیدیم که این آثار متعلق به آنهاست.
 
عباسی می‌گوید: این کشف از دو جنبه اهمیت دارد؛ یکی اینکه زیست دایناسورهای پردار را در ایران به اثبات می‌رساند و دیگر اینکه وجود رد پای دوانگشتی دایناسورهای پردار پیش‌تر از زمان کرتاسه را اثبات می‌کند. وجود رد پای این گروه از دایناسورها در زمان‌های قدیمی‌تر همراه با ابهاماتی بوده است. شاید با این یافته که چهارمین در نوع خود در سطح دنیاست در بازسازی چگونگی پراکنش این دسته از دایناسورها در زمان پیش از کرتاسه بتوان گام برداشت.
 
این مدرس دانشگاه با اشاره به اینکه بخشی از پیراپرنده‌ها قادر به پرواز در آسمان بودند، بیان می‌کند: در تحقیقاتی که قبل از رسیدن به این موضوع داشتیم حتی توانستیم رد ۲۰۰ دایناسور را در منطقه کشف کنیم. باستان‌شناسان در سال‌های گذشته در مناطق کرمان،  البرز و منجیل به کشفیاتی رسیده بودند اما این یافته‌ها از نظر تنوع و فراوانی نسبت به آثار قدیمی بسیار متفاوت بودند.
 
عباسی با تأکید بر اینکه ما می‌توانستیم این کار را به تنهایی انجام دهیم، می‌گوید: به خاطر اینکه آنها منابع مالی قابل توجهی برای پژوهش در نظر گرفته بودند و پیوندهایی از نظر آثار کشف‌شده میان ایران و چین وجود داشت تصمیم گرفتیم این پروژه را به صورت مشترک انجام دهیم.
 
وی اظهار می‌کند: سرنخ‌هایی مبنی بر اینکه پیراپرنده‌ها مربوط به سال‌های قبل از اواخر ژوراسیک می‌شوند هم در مناطق مختلف وجود دارد. چهار گزارش از مناطق مختلف در این خصوص ارائه شده که یکی از آنها مربوط به ایران است.
 
او با بیان اینکه در آثار کشف‌شده بقایای دایناسورها میان ایران و چین نقاط مشترک بسیاری وجود دارد، بیان می‌کند: ایران در زمان‌های گذشته چسبیده به منطقه اوراسیا بوده است و به همین علت نمونه‌های کشف‌شده در کشور بسیار مشابه نمونه‌های آسیای شرقی هستند. همچنین نمونه‌های یافت‌شده از این منطقه نشان می‌دهد که ایالت‌ها در زمان گذشته گسترش یکسانی داشته‌اند.

تاریخ : شنبه 13 آبان 1396
بازدید : 6
نویسنده : فسیل شناس
کشف بقایای دایناسور 2 پا در ارتفاعات البرز ایرانبه گزارش گروه فضای مجازی خبرگزاری میزان، روزنامه «مردم» در گزارشی اعلام کرد؛ در این همکاری مشترک که در کوهستان البرز ایران در حال انجام است، شماری از دیرینه شناسان دو کشور در آن مشارکت دارند.
 
این گزارش می افزاید: در سال های اخیر در این منطقه متخصصان دو کشور با همکاری یکدیگر در حال اجرای یک طرح جاده سازی بزرگ بوده اند که ظاهرا در همین مدت متوجه وجود آثار باستانی و بقایای نوعی دایناسور کمیاب شده اند.
 
روزنامه مردم ادامه می دهد که باستان شناسان چین و ایران توانسته اند فسیل هایی از دایناسورهای 2 پا در این منطقه پیدا کنند که هم اکنون در حال تحقیقات بیشتر روی آنها هستند.
 
دیرینه‌شناسان چین در سال هایی ۱۹۹۰ توانستند در استان «سیچوان» در جنوب غرب این کشور فسیل هایی از دایناسورهای مشابه کشف کنند و اکشتافات مشترک آنها با ایران در کوهستان البرز برای تکمیل تحقیقات اهمیت بالایی دارد.
 
اکتشافات دیگری هم در استان هایی در شرق و جنوب چین در این باره صورت گرفته و فسیل هایی از دایناسورهای مذکور به دست آمده است.
 
بر اساس مستنداتی چون فیلم های سریالی پارک ژوراسیک این تصور وجود دارد که این دایناسورها به طور گروهی شکار می کرده اند اما پس از کشفیات اخیر در کوهستان البرز این احتمال داده شده که آنها به تنهایی هم شکار می‌کرده‌اند.
 


:: برچسب‌ها: کشف بقایای دایناسور 2 پا در ارتفاعات البرز ,
تاریخ : شنبه 13 آبان 1396
بازدید : 3
نویسنده : فسیل شناس
باستان شناسان فسیل یک پرنده کوچک را در ایالت نیومکزیک آمریکا کشف کرده اند که به ۶۲ میلیون سال قبل تعلق دارد.
 
محققان معتقدند این پرنده که Tsidiiyazhi نام گرفته قدیمی ترین گونه ازموجودات درخت نشین میان گروه های پرندگان امروزی به حساب می آید.
 
این درحالی است که یافته های مختلف نشان می دهند پس از برخورد شهاب با زمین و از بین رفتن دایناسورها، گونه پرندگان به سرعت متحول و به گروه های مختلفی تقسیم شدند که سبک زندگی و تغذیه متفاوتی داشتند.
 
این پرنده مشابه گنجشک دو میلیون سال پس از انقراض دایناسورها در زمین زندگی می کرده است.
 
محققان موزه بروس در کانکتیکات آمریکا فسیل این پرنده را بررسی کردند. تحلیل و بررسی این فسیل نشان می دهد ۱۰ گروه بزرگ پرندگان نیز حدود ۴ میلیون سال پس از برخورد شهاب سنگ با زمین به وجود آمدند.
 
 
به گزارش افکارنیوز، دانیل کسپکا مولف تحقیق درباره این فسیل می گوید: این فسیل متعلق به پرنده ای بسیار قدیمی است که پاهای کوچکی داشته است. عمر فسیل نیز ۶۲.۲ تا ۶۲.۵ میلیون سال تخمین زده می شود.


:: برچسب‌ها: کشف فسیل ۶۲ میلیون ساله یک پرنده ,
تاریخ : شنبه 13 آبان 1396
بازدید : 4
نویسنده : فسیل شناس

فسیلی ۱۳۲ میلیون ساله از زمین های یک کارخانه آجرپزی در انگلیس کشف شده است. این فسیل یک اسکلت کامل از دایناسوری با ۳ متر قد و ۱۰ متر طول است.

به گزارش آفتاب نیوز به نقل از ایندیپندنت، دانشمندان فسیل دایناسوری که ۱۳۲ سال میلیون قبل می زیسته در یک کارخانه آجرسازی در سوری انگلیس کشف کرده اند. در ماه فوریه بولدوزری در این کارخانه هنگام کار یک بلوک بزرگ از زمین بیرون آورد که حاوی یک تکه استخوان بود. پس از آن دانشمندان بقایای این دایناسور را از زیر خاک بیرون آوردند.

سارا مور و جیمی جوردان دو باستان شناس انگلیسی طی بازه ای یک ماهه ۷ بلوک از زمین این کارخانه استخراج کردند که در مجموع یک اسکلت کامل را تشکیل می دهد. آنها معتقدند فسیل کشف شده یک دایناسور ایگوانودون است که  ۳ متر قد و ۱۰ طول طول داشته است.

وزن این خزنده نیز ۴.۶ تن (هم وزن یک فیل آفریقایی) تخمین زده می شود.

این اسکلت که «ایندی » نام گرفته اکنون در مرکز تحقیقاتی فسیل گالور در معرض نمایش عموم است.



:: برچسب‌ها: کشف دایناسور ۱۳۲ میلیون ساله ,
تاریخ : شنبه 13 آبان 1396
بازدید : 4
نویسنده : فسیل شناس
سیارکی که در حدود ۶۶ میلیون سال پیش با زمین در منطقه‌ی یوکاتان برخورد کرد، دایناسورها و قسمت اعظمی از حیات را از روی کره زمین محو کرد. اگر این سیارک با جای دیگری برخورد می‌کرد، شاید دایناسورها نجات پیدا می‌کردند.
 
برخورد این سیارک، تحولات ناگهانی و عظیمی را ایجاد کرده است. اتمسفر زمین آکنده از گوگرد شده و راه عبور نور خورشید بسته شده است. بدون خورشید، زنجیره غذایی از بین رفته و ما با دایناسورها و بخش بزرگی از حیات روی زمین خداحافظی کرده‌ایم.
 
 
اما به تازگی مشخص شده است که اگر این سیارک اندکی زودتر یا دیرتر با زمین برخورد می‌کرد و در نتیجه با منطقه‌ی یوکاتان برخورد نمی‌کرد، اوضاع کاملا با امروز فرق می‌کرد. این تفاوت به غلظت سنگ گچ معدنی موجود در این محل مربوط است.
 
 
مکانی که سیارک مورد نظر به آن برخورد کرده است، دهانه چیکسولوب نامیده می‌شود. دانشمندان این منطقه را مطالعه می‌کنند تا در مورد تاثیر این رویداد بر تغییر حیات روی زمین بیشتر بفهمند. بی‌بی‌سی در مستندی به نام روز مرگ دایناسورها بر وقایع پس از برخورد سیارک تمرکز کرده است. در این مقاله به بخشی از مطالب ذکر شده در این مستند پرداخته شده است. نمونه‌های حفاری شده از یوکاتان به توضیح رویدادهای پس از برخورد سیارک کمک می‌کنند.
 
حقیقتی جدید در مورد عامل انقراض دایناسورها 
 
 
دکل حفاری در سواحل یوکاتان. این دکل در بهار سال ۲۰۱۶ مشغول به دست آوردن نمونه‌ها از کف دریا بود. (عکس از:بارکرافت \روداکشن/بی‌بی‌سی)
 
 
نمونه‌های به دست آمده که از عمق ۱۳۰۰ متری زیر خلیج مکزیک برداشته شده‌اند، از قسمتی به نام حلقه پیک هستند.
 
 
وقتی سیارک به زمین برخورد کرد، حفره‌ای با ۱۰۰ کیلومتر قطر و ۳۰ کیلومتر عمق ایجاد کرد. این حفره عریض‌تر اما کم‌عمق‌تر شد: ۲۰۰ کیلومتر عرض و چند کیلومتر عمق. سپس مرکز این حفره به جای اول خود بازگشت و دوباره منهدم شد و ویژگی‌ای به نام حلقه پیک ایجاد کرد. دهانه‌ی چیکسولوب اکنون تا قسمتی زیر آب است ودکل حفاری هم در همان جا برای نمونه گیری مستقر شده است.
 
 
 
حلقه‌ی پیک در مرکز دهانه، دور از ساحل شبه جزیره یوکاتان قرار دارد. (عکس از: ناسا/بی‌بی‌سی)
 
 
نمونه‌های مرکزی مشخص کردند که سنگ‌ها به شدت شکسته و توسط فشارهای شدید تغییر شکل داده شده‌اند. همان عاملی که شکل این سنگ‌ها را تغییر داده است، مقدار بسیار زیادی هم گرما تولید کرده است. این گرما ابری عظیم از گوگرد از گچ‌های تبخیر شده ایجاد کرد. از آنجا که این ابر بسیار پایدار بود، به زمستانی جهانی منجر شد. دما کاهش یافت، رشد گیاهان متوقف شد و زمین دگرگون شد. بن گرود، مجری مستند بی‌بی‌سی می‌گوید:
 
 
اگر این سیارک چند لحظه زودتر یا دیرتر به زمین می‌رسید، به جای برخورد با آب‌های کم عمق خلیج، با اقیانوس عمیق برخورد می‌کرد. طنز داستان همین جاست. نه اندازه‌ی سیارک، نه ابعاد برخورد و نه حتی تاثیر جهانی آن؛ هیچ یک باعث انقراض دایناسورها نشد. جایی که سیارک به آن برخورد کرد باعث انقراض دایناسورها شد. برخورد سیارک به اقیانوس‌های آتلانتیک یا اقیانوس آرام، سنگ‌های تبخیر شده‌ی کمتری، از جمله گچ مرگ آور، تولید می‌کرد. ابر تولید شده، کمتر چگال بود؛ نور خورشید می‌توانست به سطح زمین برسد و آنچه که رخ داد، اتفاق نمی‌افتاد.
 
 
آلیس رابرتز، دیگر مجری این مستند، از معدن سنگی در نیوجرسی بازدید می‌کند. شواهد فسیلی این منطقه نشان می‌دهند که مرگ و میری بسیار سریع و در مدت زمان کوتاه در این مکان به وقوع پیوسته است. در حقیقت، موجودات زنده این مکان، در همان روز برخورد سیارک مرده‌اند.
 
 
 
نمونه‌های دکل حفاری نشان می‌دهد که سنگ‌ها در معرض حرارت و فشار بسیار زیادی در زمان برخورد بودند. (عکس از: بارکراف پروداکشن/بی‌بی‌سی)
 
 
کن لاکوارا، دیرینه شناس می‌گوید:
 
 
همه‌ی این فسیل‌ها در لایه‌ای با ضخامت کمتر از ده کیلومتر وجود دارند. آن‌ها بلافاصله مرده و دفن شده‌اند. این فسیل‌ها به ما آن زمان به‌خصوص در تاریخ زمین شناسی را نشان می‌دهند: آن روزها، هفته‌ها و شاید ماه‌ها. اما این لایه نشان‌دهنده‌ی هزاران سال نیست؛ حتی نشان دهنده‌ی صدها هزار سال هم نیست. این رویداد، رویدادی آنی و در لحظه بوده است.
 
 
شواهد بسیاری وجود دارد که نشان می‌دهد در حدود ۶۶ میلیون سال پیش، سیارکی با زمین برخورد کرده است و انقراضی گسترده را سبب شده است. تصویرهای ماهواره‌ای ناسا به‌وضوح ویژگی‌های دهانه را نشان می‌دهند. گرچه فعالیت‌های زمین شناختی ۶۶ میلیون ساله، این دهانه را پنهان کرده‌اند؛ اما هنوز هم قابل دیدن است.
 
 
چیزی به نام مرز K-T یا مرز دوران سوم کرتاسه وجود دارد. این مرز، یک نشانه‌ی زمین شناسی ۶۶ میلیون ساله است که انتهای دوران کرتاسه را نشان می‌دهد. در این مرز، ایریدیوم با غلظت‌هایی خیلی بالاتر از غلظت معمول ایریدیوم در پوسته‌ی زمین وجود دارد. از آنجا که ایریدیوم بسیار زیادی در سیارک‌ها وجود دارد، می‌توان نتیجه گرفت که منشا ایریدیوم مرز دوران سوم کرتاسه، سیارک مورد نظر بوده است.
 
 
اما این نخستین شاهدی است که نشان می‌دهد نقطه‌ای که سیارک مورد نظر با زمین برخورد کرده است، چقدر بحرانی بوده است. اگر سیارک به جای دیگری از کره زمین برخورد می‌کرد، احتمالا دایناسورها منقرض نمی‌شدند، من و شما اکنون وجود نداشتیم و زمین کاملا با امروزش متفاوت بود.


:: برچسب‌ها: حقیقتی جدید در مورد عامل انقراض دایناسورها ,
تاریخ : شنبه 13 آبان 1396
بازدید : 3
نویسنده : فسیل شناس
این نمونه فسیل پرنده که ۱۰۰ میلیون سال تاریخ‌گذاری شده، در میانمار کشف شده است.
 
در درون این کهربا، سر، دم، بال و پاها و چنگال‌های پرنده به خوبی حفظ شده‌اند که می‌تواند، بینش فوق‌العاده‌ای در مورد پرندگان ماقبل تاریخ در اختیار دانشمندان قرار دهد.
 
به گزارش فارس، محققان می‌گویند پرنده فوق احتمالا اندکی پس از خارج شدن از تخم در مایع قیر مانند سنگ کهربا به دام افتاده است.
 
کشف فسیل ۱۰۰ میلیون ساله یک پرنده باستانی


:: برچسب‌ها: کشف فسیل ۱۰۰ میلیون ساله یک پرنده باستانی، کشف فسیل ۱۰۰ میلیون ساله یک پرنده ، کشف فسیل ۱۰۰ میلیون ساله پرنده باستانی ,
تاریخ : شنبه 13 آبان 1396
بازدید : 2
نویسنده : فسیل شناس

به گزارش ایسنا،این دو قارچ دو اینچی(پنج سانتیمتری) بسیار شبیه گونه‌های امروزی است که در برزیل و براساس جغرافیای دیرین سپس در ابرقاره گندوانا یافت شده است.

این سرزمین عظیم بعدها به چند بخش از جمله آمریکای جنوبی، آفریقا، قطب شمال، هند و استرالیا تقسیم شده است.

به گفته سم هدز، دیرینه‌شناس از دانشگاه ایلی‌نوی اوربانا شامپاین و دستیار نویسنده این مطالعه که در مجله پلاس وان منتشر شده است، دانشمندان با مطالعه این فسیل زیر میکروسکوپ الکترونی دریافتند که این قارچ باستانی علاوه بر هاگ در زیر کلاهک خود آبشش دارد که این موضوع به تشخیص گونه این قارچ کمک می‌کند.

دانشمندان این گونه را بخاطر مکانی که در آن یافت شده "Gondwanagaricites magnificus " نامیده‌اند.

این قارچ پس از این به دلیل یک سیل در مسیر رودخانه قرار گرفته به سوی یک تالاب هدایت شده و در آن رسوب گرفته و به فسیل تبدیل شده است. این همان سناریویی است که برای فسیل‌های حشرات و گیاهانی که در همان منطقه کشف شده بیان می‌گردد.

به گفته هدز، آب این تالاب باید دارای نمک و مقادیر کمی اکسیژن باشد، چرا که در این صورت به نگهداری از قارچ کمک می‌شود.

وی در ادامه ‌افزود: حقیقت ماندگاری این قارچ تاکنون بسیار خیره‌کننده است. اغلب قارچ‌ها رشد می‌کنند و پس از چند روز از بین خواهند رفت.

او گفت: قارچ‌ها به دلیل ساختار نرم و شکننده‌شان به سرعت می‌پوسند که این موضوع شانس فسیل شدن آن‌ها را به شدت کاهش می‌دهد.



:: برچسب‌ها: کشف فسیل ۱۱۵ میلیون ساله از قارچ متعلق به دوران دایناسورها ,
تاریخ : شنبه 13 آبان 1396
بازدید : 2
نویسنده : فسیل شناس
سنگ‌هاي باستاني به دست آمده از هند نشان مي‌دهند گياهاني شبيه‌ به جلبك‌هاي قرمز درحدود 1.6 ميليارد سال پيش در محيطي شبيه به درياهاي كم‌عمق زندگي مي‌كرده‌اند.
 
اين كشف مي‌تواند نظريه‌هاي موجود درباره زمان نسبي شكل گيري حيات پيچيده در زمين را متحول سازد. محققان سوئدي در اين بقاياي فسيلي موفق به شناسايي بخش‌هايي از كلروپلاست شده‌اند، ساختارهايي درون سلول‌هاي گياهي كه در فتوسنتز گياه نقش دارد.
 
اولين نشانه‌هاي شكل‌گيري حيات روز زمين از قدمتي برابر 3.5 ميليارد سال برخوردار است؛ اولين شكل‌هاي تك‌سلولي ميكروسكوپي حيات در قالب ارگانيزم‌هاي بزرگتر چند‌سلولي يوكاريوتي تكامل يافتند.
 
به گزارش همشهري آنلاين،ترز سالستد از موزه تاريخ طبيعي سوئد اين فسيل‌هاي جديد را كشف كرده‌است و آنها را قديمي‌ترين فسيل گياهي مي‌داند كه تاكنون شناسايي شده‌اند. به گفته وي اين بقايا نشان مي‌دهند كه شكل پيچيده حيات تاريخي قديمي‌تر از آنچه تصور مي‌رود در زمين دارند.
 
اين فسيل‌هاي رشته مانند در مركز هندوستان كشف شده‌اند و ويژگي‌هاي جلبك‌هاي سرخ مدرن را دارند اما به گفته محققان به دليل عدم وجود دي‌ان‌اي درون اين بقايا نمي‌توان صد درصد از باستاني بودن آنها اطمينان داشت.
 
قديمي‌ترين جلبك سرخ شناخته شده در جهان تا پيش از اين كشف 1.2 ميليارد سال قدمت دارد اكنون اين فسيل‌هاي هندي 400 ميليون‌سال قديمي‌تر از ركورد‌دار سابق هستند.


:: برچسب‌ها: کشف قدیمی‌ترین گیاه جهان در هند , کشف قدیمی‌ترین گیاه جهان , کشف فسیل گیاه در هند ,

صفحه قبل 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ... 29 صفحه بعد

رسم ستون چینه شناسی و فسیل شناسی.برای دریافت شرایط کاری و قیمت از ساعت 17 به بعد با شماره 09358547794 تماس حاصل فرمایید.

نام :
وب :
پیام :
2+2=:
(Refresh)

تبادل لینک هوشمند

برای تبادل لینک ابتدا ما را با عنوان رسم ستون فسیل شناسی و چینه شناسی و آدرس stratigraphiccolumn.LXB.ir لینک نمایید سپس مشخصات لینک خود را در زیر نوشته . در صورت وجود لینک ما در سایت شما لینکتان به طور خودکار در سایت ما قرار میگیرد.






RSS

Powered By
loxblog.Com